SN-redacteuren Rob van der Velden en Barend de Voogd deden in de maand november een langgekoesterde wens in vervulling gaan: een reis door Japan. Of beter gezegd, een filmbedevaart. Want probeer in het land van de rijzende zon maar eens een blokje om te gaan zonder geconfronteerd te worden met megamonsters, samoerai en mangameisjes.
Het is onze fascinatie voor al wat Japans is, die ons dit najaar naar Tokio voerde. Overbevolkte metropolen, eeuwenoude tempels, Japanse schoonheden, vis die bijna levend op je bord belandt; jarenlang heeft de Japanse cinema ons lekker gemaakt en ineens staan we er middenin. Een vastomlijnd plan hebben we niet. Wel is er die ene plek die we volgens een Italiaanse vriend móeten bezoeken: ergens in Tokio zouden de inwoners van de stad een kolossaal afgodsbeeld ter ere van gojira (Godzilla voor westerlingen) hebben opgericht. Op deze bedevaart mag ons favoriete filmmonster, de Grote Vernietiger sinds 1954, natuurlijk niet ontbreken. Meer…
John Malkovich kan personages neerzetten waaraan men zich echt met volle overgave kan irriteren. David Lurie bijvoorbeeld, de hoofdpersoon in Disgrace, is een hooghartige literaire snob, een racist bovendien, en een vent die op jonge studentes aast. De literatuurdocent uit Kaapstad houdt eigenlijk meer van de dichter Byron dan van mensen. 
Niemand praat graag over de dood of over begrafenissen, maar Departures gaat over niets anders. Een film over een Japanse uitvaartplechtig- heid: dat klinkt saai of zelfs macaber, maar deze humoristische en ontroerende parel won volkomen terecht de Oscar voor Beste Buitenlandse film. 
